Tag: wolność

Wyrównywanie szans – tak czy nie?

Przedsiębiorcza Janina i minister pracy

Wyobraźmy sobie Janinę. Nie jest utalentowana muzycznie. Zawsze jednak chciała prowadzić zawodowy chór. Załóżmy, że żyje w kraju cieszącym się wolnością gospodarczą. Nie musi więc posiadać dyplomu muzyka ani zgody korporacji artystów-muzyków do założenia zespołu. Jest osobą przedsiębiorczą, potrafi sobie zjednywać ludzi i ma zdolności organizacyjne. Z powodzeniem więc dobrała chór z dyrygentem włącznie i zapewniła lukratywne trasy koncertowe. Biznes rozwija się wzorowo. Chór Aleksandrowa zostaje przyćmiony. Załóżmy, że władza państwowa uznała, aby w imię wyrównywania szans narzucić firmom artystycznym kwoty zatrudnianych pracowników. Minister pracy wydał rozporządzenie stanowiące, że w ramach programu „Pierwsza praca” przynajmniej 20% chórzystów ma być ludźmi młodymi, a kolejne 20% – osobami po 55 roku życia w ramach programu „Wciąż jesteśmy potrzebni”.

ch-r

O czym będzie mowa?

Przerwę na chwilę opowiadanie i wyjaśnię, o czym będzie wpis. Zabieram się za trudny temat, przynajmniej dla mnie. Może należało odpuścić i nie wspinać się na tę górę. Zdecydowałem jednak, że wyruszam. Proszę o śledzenie mojej wspinaczki i ocenę jak mi idzie. Czym więc jest ta góra? Chcę zająć się wolnością, równością, sprawiedliwością i wreszcie rolą państwa w upowszechnieniu i bronieniu tychże wartości. Continue reading

O REFERENDACH ORAZ PRAWIE DO POSIADANIA BRONI, CZYLI ŚWIAT WOLNYCH LUDZI

Czy słusznie … ?

Andrzej Duda i Paweł Kukiz w ostatniej kampanii prezydenckiej domagali się zwiększenia rangi referendum. Czy słusznie? Jednocześnie zarzucali rządzącemu obozowi oraz ustępującemu prezydentowi Komorowskiemu niechęć do referendalnych inicjatyw obywateli. Czy słusznie?

Milicja

SONY DSC

Na razie oba pytania pozostawię bez odpowiedzi i zacznę od milicji. Być może narzuca nam się obraz niebieskiego samochodu nysa z napisem „Milicja” albo na myśl przychodzi postać dzielnego porucznika Borewicza z serialu „07 zgłoś się”. Aby te skojarzenia zatrzeć, odwołam się do dwóch innych filmów. Zacznę od „Ostatniego Mohikanina”, przenoszącego nas na kontynent północnoamerykański połowy XVIII w. Tłem historii są autentyczne wydarzenia, to znaczy wojna francusko-angielska prowadzona w amerykańskich koloniach. Drugim filmem, o którym chcę wspomnieć, to „Patriota” w reżyserii Mela Gibsona. Opowieść skupia się na nieco późniejszych wydarzeniach, bo oparta jest na historii wojny o niepodległość Stanów Zjednoczonych. Główny bohater filmu, grany przez samego Mela Gibsona, jest weteranem wojny francusko-angielskiej, o której napisałem wcześniej. Weteran, z początku niechętny konfliktowi, ostatecznie staje do walki przeciw Londynowi o wolność kolonistów. Continue reading

PO PIERWSZE TWÓRZMY WSPÓLNOTĘ, PO DRUGIE NIE UFAJMY PAŃSTWU

O czym będzie mowa ?

W moim pierwszym w życiu wpisie na blogu będzie mowa zgodnie z tytułem o wspólnocie i państwie, przy czym o tym drugim zdecydowanie więcej głównie w kontekście jego wtórności do wspólnoty, sztucznego charakteru, a także zagrożeń, które ze sobą niesie. Wykażę, że potrzebujemy przejawiać nieufność wobec państwa, bronić wolności w ramach wspólnoty, a także pielęgnować solidarność między członkami tejże.

Chociaż o państwie będzie szerzej, to nie zdefiniuję jego pojęcia. Zamiennie stosować będę je z terminem „władza publiczna”. Teraz napiszę, co mam na myśli mówiąc „wspólnota”. Zacznę od przykładów: rodzina (ta bliższa i dalsza), sąsiedztwo, lokalny kościół, mieszkańcy osiedla, wsi, gminy, nieformalne stowarzyszenia. Ogólnie – jest to taki rodzaj zbiorowości, który w przeciwieństwie do zrzeszenia charakteryzuje się nieformalną strukturą i oparty jest na silnych emocjonalnych więziach. Wspólnotę mniej scala pragmatyzm i zbieżność interesów, bardziej – uczuciowa jedność. Mimo że ochotnicza straż pożarna, koło gospodyń wiejskich, lokalny klub sportowy, zespół śpiewaczy czy organizacja charytatywna posiadają sformalizowaną strukturę i są stworzone w określonym celu, widzę w nich bardziej przejaw życia wspólnotowego niż instytucje. 

Autentyczność wspólnoty i sztuczność władzy państwowej Continue reading

© 2018 Janusz Buzek

Theme by Anders NorenUp ↑